Ënjtje pas nxjerrjes së dhëmbit është një nga shqetësimet më të zakonshme pas trajtimit, sidomos kur është hequr një dhëmb i pjekurisë, një dhëmb me infeksion ose kur ndërhyrja ka qenë kirurgjikale. Pamja në pasqyrë mund të duket alarmuese, por në shumë raste është pjesë normale e mënyrës si trupi fillon shërimin. Ajo që ka rëndësi është të dalloni ënjtjen e pritshme nga shenjat që kërkojnë kontroll të menjëhershëm.

Pas nxjerrjes, indi përreth vendit të trajtimit reagon ndaj ndërhyrjes. Enët e gjakut zgjerohen, lëngjet kalojnë drejt indeve dhe organizmi nis procesin e riparimit. Për këtë arsye, një ënjtje e lehtë deri mesatare në faqe, nofull ose buzë nuk do të thotë automatikisht se diçka nuk ka shkuar mirë.

Sa zgjat ënjtja pas nxjerrjes së dhëmbit?

Zakonisht, ënjtja fillon të shfaqet disa orë pas nxjerrjes dhe mund të jetë më e dukshme gjatë 48 deri në 72 orëve të para. Më pas duhet të nisë të bjerë gradualisht. Pas një nxjerrjeje të thjeshtë, shumë pacientë ndihen dukshëm më mirë brenda pak ditësh.

Kur është hequr një dhëmb pjekurie i pozicionuar thellë, kur është bërë prerje në mishra ose kur ka pasur infeksion përpara trajtimit, ënjtja mund të jetë më e madhe dhe të zgjasë pak më tepër. Edhe mavijosja e lehtë në faqe mund të ndodhë, veçanërisht pas ndërhyrjeve kirurgjikale. Kjo nuk është domosdoshmërisht problem, nëse dita pas dite gjendja po përmirësohet.

Nuk ka një afat identik për të gjithë. Mosha, gjendja e përgjithshme shëndetësore, vështirësia e nxjerrjes, duhani dhe kujdesi që bëhet në shtëpi ndikojnë në ritmin e shërimit.

Çfarë të bëni në 24 orët e para

Ora e parë pas trajtimit ka ndikim të madh. Në vendin e nxjerrjes formohet një mpiksje gjaku, e cila vepron si mbrojtje natyrale për plagën dhe është baza e shërimit të mirë. Ruajtja e saj është më e rëndësishme sesa përpjekja për ta pastruar zonën menjëherë.

Mbajeni garzën sipas udhëzimit të dentistit dhe ushtrojeni presionin e butë me kafshim. Nëse ka një gjakosje të lehtë, kjo mund të jetë normale. Për gjakderdhje të vazhdueshme ose të bollshme, kontaktoni klinikën që ju ka trajtuar.

Për të kufizuar ënjtjen, aplikoni kompresa të ftohta nga jashtë faqes. Mbështillni akullin ose kompresën e ftohtë me një peshqir të hollë dhe mbajeni për rreth 15-20 minuta, pastaj bëni pushim. Mos e vendosni akullin drejtpërdrejt mbi lëkurë, sepse mund ta irritojë ose dëmtojë atë.

Pushoni me kokën pak të ngritur, sidomos natën e parë. Një jastëk shtesë mund të ndihmojë në uljen e pulsimit dhe të ënjtjes. Zgjidhni ushqime të buta, të vakëta ose të ftohta, si kos, pure, supë jo të nxehtë apo vezë të rrahura. Përtypni në anën tjetër të gojës, kur është e mundur.

Çfarë duhet të shmangni

Disa veprime të zakonshme mund ta zhvendosin mpiksjen e gjakut dhe ta bëjnë shërimin më të vështirë. Për ditën e parë, mos e shpëlani gojën me forcë, mos pështyni me presion dhe mos përdorni pipëz. Thithja krijon presion në zgavrën e gojës dhe mund të prishë mbrojtjen natyrale të plagës.

Shmangni duhanin dhe alkoolin. Duhani e ul furnizimin me gjak të indeve, ngadalëson shërimin dhe rrit rrezikun e alveolitit të thatë, një komplikacion i dhimbshëm që ndodh kur mpiksja mungon ose prishet. Alkooli mund të irritojë zonën dhe të mos përputhet me antibiotikët apo qetësuesit që mund t’ju jenë përshkruar.

Mos bëni aktivitet fizik intensiv për disa ditë. Rritja e presionit të gjakut mund të sjellë pulsime, gjakosje ose ënjtje më të theksuar. Po ashtu, mos e prekni plagën me gjuhë, gisht apo objekte të tjera, edhe nëse ndieni kuriozitet për ta kontrolluar.

Kur mund të filloni shpëlarjet dhe higjienën?

Dhëmbët e tjerë duhet të pastrohen normalisht, por me kujdes pranë zonës së trajtuar. Një gojë e pastër e ndihmon shërimin, ndërsa grumbullimi i mbetjeve ushqimore mund të irritojë mishrat.

Pas 24 orëve të para, shpëlarjet shumë të buta me ujë të vakët dhe kripë mund të jenë të dobishme, nëse dentisti nuk ka dhënë një udhëzim tjetër. Lëreni lëngun të qëndrojë lehtë në gojë dhe pastaj nxirreni pa forcë. Nëse ju është dhënë një solucion specifik antiseptik, përdoreni saktësisht sipas skemës së rekomanduar.

Në rast se keni qepje, mos u shqetësoni nëse zona duket e tërhequr ose e ndjeshme për disa ditë. Qepjet mund të jenë të tretshme ose mund të kërkojnë heqje në vizitën e kontrollit. Mos tentoni t’i hiqni vetë.

Ilaçet: përdorini sipas planit të dentistit

Dhimbja dhe ënjtja mund të menaxhohen me qetësues ose anti-inflamatorë, por zgjedhja e ilaçit varet nga historia juaj shëndetësore. Personat me probleme stomaku, veshkash, tensioni, alergji, shtatzëni ose ata që marrin hollues gjaku duhet të ndjekin vetëm udhëzimin e profesionistit që njeh rastin e tyre.

Mos filloni antibiotik pa recetë dhe mos e ndërprisni një antibiotik të përshkruar vetëm sepse ndiheni më mirë. Antibiotikët nuk nevojiten për çdo nxjerrje, por kur jepen për një infeksion ose ndërhyrje të caktuar, duhet të merren në orarin dhe kohëzgjatjen e përcaktuar.

Nëse merrni aspirinë, antikoagulantë ose ilaçe të tjera të përditshme, mos i ndryshoni vetë para apo pas nxjerrjes. Kjo vendoset në koordinim me dentistin dhe mjekun që ju ndjek.

Shenjat kur ënjtja kërkon kontroll të shpejtë

Ënjtja normale pritet të arrijë kulmin dhe pastaj të ulet. Duhet të flisni me dentistin nëse ajo po rritet pas ditës së tretë, në vend që të përmirësohet. Kontakti i shpejtë është edhe më i nevojshëm kur ënjtja shoqërohet me temperaturë, erë ose shije të keqe të vazhdueshme në gojë, rrjedhje qelbi, dhimbje që bëhet më e fortë, ose vështirësi të re për të hapur gojën.

Kërkoni ndihmë urgjente nëse keni vështirësi në frymëmarrje ose gëlltitje, ënjtje që përhapet shpejt në qafë apo poshtë nofullës, gjakderdhje që nuk ndalet, reagim alergjik si skuqje e përhapur ose ënjtje e buzëve dhe gjuhës. Këto nuk janë shenja për t’u pritur në shtëpi.

Dhimbja e fortë që fillon ose përkeqësohet dy deri në katër ditë pas nxjerrjes mund të lidhet me alveolitin e thatë. Shpesh shoqërohet me shije të pakëndshme dhe dhimbje që përhapet drejt veshit ose tëmthit. Nuk zgjidhet duke vendosur substanca shtëpiake në plagë. Dentisti mund të pastrojë zonën dhe të vendosë trajtimin qetësues të duhur.

Pse kontrolli pas nxjerrjes sjell qetësi?

Një kontroll i shkurtër mund të sqarojë nëse shërimi është në rrugën e duhur, veçanërisht pas nxjerrjes kirurgjikale të dhëmbëve të pjekurisë ose pas një infeksioni të rëndë. Dentisti vlerëson plagën, qepjet, shenjat e infeksionit dhe mënyrën si mbyllet indi.

Te DentAurum, udhëzimet pas trajtimit përshtaten sipas kompleksitetit të nxjerrjes dhe gjendjes së secilit pacient. Qëllimi nuk është vetëm të hiqet dhëmbi problematik, por të keni një rikuperim të qetë, të kontrolluar dhe të sigurt.

Mos e matni shërimin vetëm nga pasqyra. Vëzhgoni drejtimin e përmirësimit: ënjtja duhet të ulet, dhimbja të zbutet dhe të ndiheni më mirë nga dita në ditë. Nëse trupi po ju jep sinjale të kundërta, një telefonatë ose vizitë te dentisti është zgjedhja më e mençur për të ruajtur shëndetin dhe buzëqeshjen tuaj.