Një dhëmballë pjekurie mund të mos japë asnjë shqetësim për vite me radhë, pastaj të shkaktojë dhimbje të fortë, enjtje ose vështirësi për të hapur gojën. Heqja e dhëmballës së pjekurisë nuk rekomandohet automatikisht për çdo pacient, por bëhet zgjidhja e duhur kur dhëmballa nuk ka hapësirë, dëmton dhëmbët pranë ose krijon infeksione të përsëritura.

Qëllimi nuk është thjesht të hiqet një dhëmb. Qëllimi është të ruhet shëndeti i gojës, të shmanget dhimbja dhe të parandalohet dëmtimi i dhëmballës së dytë, e cila është shumë e rëndësishme për përtypjen. Me vlerësimin e duhur, ndërhyrja planifikohet qetësisht dhe sipas pozicionit real të dhëmballës.

Kur rekomandohet heqja e dhëmballës së pjekurisë?

Dhëmballët e pjekurisë janë dhëmballët e fundit në nofull, zakonisht dalin mes moshës 17 dhe 25 vjeç. Te disa persona ato dalin plotësisht dhe mund të pastrohen pa vështirësi. Te të tjerë, mbeten pjesërisht të mbuluara nga mishi i dhëmbëve, dalin të anuar ose bllokohen brenda kockës.

Një nga shenjat më të zakonshme është dhimbja në fund të nofullës. Megjithatë, jo çdo dhimbje në këtë zonë vjen patjetër nga dhëmballa e pjekurisë. Mund të lidhet edhe me një kariozitet, mishra të irrituar, shtrëngim të dhëmbëve ose problem në nyjën e nofullës. Për këtë arsye, kontrolli dhe radiografia janë vendimtare para se të merret një vendim.

Heqja mund të rekomandohet kur ka infeksion të mishrave rreth dhëmballës, të njohur si perikoronit, kur krijohet kariozitet në dhëmballën e pjekurisë ose në dhëmbin pranë saj, apo kur dhëmballa ushtron presion dhe dëmton rrënjën e dhëmballës së dytë. Edhe kistet rreth një dhëmballe të bllokuar, era e vazhdueshme e pakëndshme nga goja dhe ënjtjet e përsëritura janë arsye që kërkojnë vlerësim kirurgjikal.

Nëse dhëmballa është e shëndetshme, ka dalë drejt dhe pastrohet mirë, mund të mos ketë nevojë për heqje. Në këtë rast, mjeku mund të këshillojë vetëm kontrolle periodike. Vendimi duhet të bazohet te ekzaminimi, simptomat dhe radiografia, jo te frika apo te këshillat e përgjithshme.

Pse një dhëmballë e bllokuar kërkon më shumë vëmendje?

Kur një dhëmballë pjekurie nuk del plotësisht, krijohet një hapësirë e vështirë për t’u pastruar mes mishit të dhëmbëve dhe dhëmballës. Mbetjet ushqimore dhe bakteret grumbullohen lehtë aty. Kjo mund të sjellë mishra të skuqur, dhimbje gjatë përtypjes, shije të keqe dhe infeksion.

Një dhëmballë e anuar përpara mund të shtyjë dhëmballën e dytë dhe të krijojë një zonë ku furça nuk arrin mirë. Me kalimin e kohës, dëmi mund të mos kufizohet vetëm te dhëmballa e pjekurisë. Dhëmballa pranë saj mund të preket nga karioziteti ose nga humbja e kockës përreth. Në raste të tilla, pritja mund ta bëjë trajtimin më të ndërlikuar sesa një heqje e planifikuar në kohë.

Dhëmballët e poshtme meritojnë një analizë të kujdesshme, sepse rrënjët e tyre mund të jenë afër nervit që jep ndjeshmëri në buzën e poshtme dhe mjekër. Radiografia panoramike, dhe në raste të caktuara imazheria 3D, ndihmon për të kuptuar këtë raport përpara ndërhyrjes. Kjo është arsyeja pse kirurgjia e dhëmballës së pjekurisë nuk duhet trajtuar si një procedurë e njëjtë për të gjithë.

Çfarë ndodh para dhe gjatë ndërhyrjes?

Vizita fillon me bisedë të qartë për simptomat, historinë shëndetësore, medikamentet që përdorni dhe çdo alergji të njohur. Më pas bëhet kontrolli klinik dhe lexohet radiografia. Mjeku shpjegon nëse bëhet fjalë për një heqje të thjeshtë apo për heqje kirurgjikale, sa kohë mund të zgjasë procedura dhe çfarë duhet të prisni pas saj.

Për heqjen përdoret anestezi lokale. Zona mpiet mirë, kështu që nuk duhet të ndieni dhimbje gjatë procedurës, por mund të ndieni presion ose lëvizje. Nëse dhëmballa ka dalë plotësisht, heqja shpesh është e drejtpërdrejtë. Nëse është e bllokuar në kockë ose e mbuluar pjesërisht nga mishi, mund të nevojitet një hapje e vogël e mishit, krijimi i hapësirës në kockë dhe ndarja e dhëmballës në pjesë më të vogla për ta hequr me kujdes.

Në fund, zona pastrohet dhe, kur është e nevojshme, vendosen qepje. Këto mund të jenë të tretshme ose të hiqen në kontrollin pasues. Në DentAurum, çdo hap shpjegohet para ndërhyrjes, në mënyrë që pacienti të dijë çfarë po ndodh dhe të ndihet i sigurt.

Ditët e para pas heqjes: si të kujdeseni për plagën

Pas heqjes formohet një mpiksje gjaku në vendin e dhëmbit. Ajo është pjesë e shërimit dhe duhet mbrojtur. Gjakosja e lehtë në orët e para është e zakonshme. Garza mbahet sipas udhëzimit të mjekut, ndërsa pështymja e fortë ose shpëlarja energjike duhen shmangur në ditën e parë.

Ënjtja zakonisht arrin kulmin brenda 48 deri në 72 orëve. Kompresat e ftohta nga jashtë, të vendosura me intervale, mund të ndihmojnë. Dhimbja kontrollohet me medikamentet e përshkruara nga mjeku. Antibiotikët nuk duhen marrë pa rekomandim, sepse nuk janë të nevojshëm në çdo rast.

Ushqimi duhet të jetë i butë dhe jo shumë i nxehtë në fillim. Kos, pure, supë e vakët, vezë, makarona të buta dhe smoothie pa pipëz janë zgjedhje praktike. Pipëzat duhen shmangur, sepse thithja mund të zhvendosë mpiksjen e gjakut. Po ashtu, duhani dhe alkooli e vonojnë shërimin dhe rrisin rrezikun për komplikime.

Larja e dhëmbëve vazhdon, por me delikatesë pranë zonës së ndërhyrjes. Ditën e parë mos e prekni plagën me furçë, gisht ose gjuhë. Pas 24 orëve, shpëlarjet e lehta me ujë të vakët dhe kripë mund të rekomandohen, nëse mjeku e vlerëson të përshtatshme. Udhëzimet individuale janë gjithmonë më të rëndësishme se këshillat e përgjithshme, sidomos kur heqja ka qenë kirurgjikale.

Heqja e dhëmballës së pjekurisë? Kur duhet të kontaktoni menjëherë dentistin?

Dhimbja dhe ënjtja e moderuar nuk janë domosdoshmërisht shenjë problemi. Por nëse dhimbja bëhet më e fortë pas ditës së tretë, shfaqet erë ose shije e rëndë, temperatura rritet, gjakosja nuk ndalet ose enjtja përkeqësohet, duhet të kontaktoni klinikën. Këto shenja mund të lidhen me infeksion, irritim të plagës ose me humbjen e mpiksjes së gjakut, e njohur si alveolitë e thatë.

Mpirja e zgjatur e buzës, mjekrës ose gjuhës pas heqjes së një dhëmballe të poshtme duhet gjithashtu të vlerësohet. Shumica e pacientëve shërohen pa probleme, por komunikimi i hershëm me dentistin e bën menaxhimin e çdo shqetësimi më të thjeshtë dhe më të sigurt.

Mos prisni derisa dhimbja të bëhet urgjencë

Dhëmballa e pjekurisë nuk është gjithmonë problem, por kur jep shenja të përsëritura, pritja rrallë e zgjidh shkakun. Një vizitë e thjeshtë me radiografi ju jep një përgjigje të qartë: monitorim, trajtim i mishrave apo heqje kirurgjikale. Rezervoni një konsultë dhe merrni vendimin me qetësi, bazuar te gjendja juaj reale dhe jo te pasiguria.