Një njollë e bardhë pranë mishrave të dhëmbëve mund të jetë shenja e parë e një kariozi, edhe kur fëmija nuk ankohet për dhimbje. Në këtë fazë, fluor për dhëmbët e fëmijëve mund të ndihmojë smaltin të forcohet dhe të ndalojë përparimin e dëmtimit. Ky është një nga hapat më të thjeshtë të parandalimit, por duhet përshtatur sipas moshës, rrezikut për karies dhe zakoneve të çdo fëmije.

Fluor për dhëmbët e fëmijëve: çfarë bën?

Fluori është një mineral që ndihmon smaltin, shtresën e jashtme mbrojtëse të dhëmbit, të bëhet më rezistent ndaj acideve. Këto acide krijohen kur bakteret në gojë ushqehen me sheqernat dhe niseshtetë që mbeten pas ngrënies. Me kalimin e kohës, ato mund të dobësojnë smaltin dhe të krijojnë karioz.

Kur fluori vjen në kontakt me sipërfaqen e dhëmbit, ai mbështet remineralizimin. Kjo do të thotë se mineralet mund të rikthehen në zonat e dobësuara para se të formohet një vrimë që kërkon mbushje. Nuk është një zëvendësim për larjen e dhëmbëve, ushqyerjen e kujdesshme apo kontrollet periodike. Është një mbrojtje shtesë me vlerë të veçantë për dhëmbët e qumështit dhe për dhëmbët e rinj të përhershëm.

Dhëmbët e qumështit nuk janë më pak të rëndësishëm vetëm sepse do të zëvendësohen. Ata ndihmojnë fëmijën të përtypet, të flasë qartë, të ruajë hapësirën për dhëmbët e përhershëm dhe të ketë një përvojë pa frikë me dentistin. Një karioz i patrajtuar mund të shkaktojë dhimbje, infeksion dhe vështirësi në ushqyerje ose gjumë.

Kur rekomandohet trajtimi me fluor?

Vendimi nuk duhet të bazohet vetëm te mosha. Dentisti vlerëson rrezikun real për karies gjatë kontrollit: praninë e njollave të bardha ose kariozeve të hershme, mbushjet e mëparshme, mënyrën e larjes, konsumimin e shpeshtë të ushqimeve të ëmbla, përdorimin e biberonit me lëngje të ëmbla dhe cilësinë e smaltit.

Trajtimi profesional me fluor rekomandohet shpesh për fëmijët që kanë rrezik të moderuar ose të lartë për karies. Këtu përfshihen fëmijët që kanë pasur karioze më parë, ata që e kanë të vështirë të lajnë dhëmbët me kujdes, fëmijët me aparate ortodontike, si edhe ata me gojë të thatë ose probleme të caktuara shëndetësore që ndikojnë në shëndetin oral.

Edhe një fëmijë pa karioz të dukshëm mund të përfitojë, veçanërisht kur sapo kanë dalë dhëmballët e para të përhershme. Sipërfaqja e tyre ka brazda të holla ku ushqimi dhe pllaka bakteriale mund të grumbullohen lehtë. Në disa raste, dentisti mund të sugjerojë edhe sealantët e dhëmballëve, një shtresë mbrojtëse për brazdat, krahas aplikimit të fluorit. Këto janë trajtime të ndryshme që mund të plotësojnë njëri-tjetrin.

Si aplikohet fluori në klinikë?

Në klinikë, fluori aplikohet zakonisht si llak fluoridik, xhel ose shkumë, sipas moshës dhe nevojës së fëmijës. Llakut i jepet shpesh përparësi te fëmijët e vegjël sepse vendoset shpejt, me një furçë të vogël, dhe ngjitet në sipërfaqen e dhëmbëve. Procedura është pa dhimbje dhe zakonisht zgjat vetëm disa minuta.

Dhëmbët pastrohen dhe thahen sipas nevojës, pastaj dentisti vendos një shtresë të kontrolluar të produktit. Fëmija mund të ndiejë një shije të lehtë, por nuk nevojiten gjilpëra, shpime apo anestezi. Pas aplikimit, prindi merr udhëzime të qarta se kur mund të hajë ose të pijë fëmija, sepse kjo varet nga produkti i përdorur.

Shpeshtësia ndryshon. Për disa fëmijë mjafton aplikimi periodik në kontroll, ndërsa për ata me rrezik të lartë mund të nevojitet trajtim më i shpeshtë. Një plan i personalizuar është më i dobishëm se një rregull i njëjtë për të gjithë.

A është fluori i sigurt për fëmijët?

Po, kur përdoret në dozën e duhur dhe nën mbikëqyrje profesionale. Shqetësimi më i zakonshëm i prindërve lidhet me gëlltitjen. Pikërisht për këtë arsye, produkti profesional aplikohet në sasi të kontrolluara dhe dentisti zgjedh formën më të përshtatshme për moshën e fëmijës.

Fluoroza dentare lidhet me marrjen e tepërt të fluorit për një periudhë të gjatë gjatë formimit të dhëmbëve. Zakonisht shfaqet si ndryshime të lehta në pamjen e smaltit. Ajo nuk shkaktohet nga një aplikim i vetëm profesional i kryer siç duhet. Rreziku rritet kur fëmija gëlltit rregullisht sasi të mëdha paste dhëmbësh me fluor ose merr produkte të ndryshme me fluor pa vlerësim të dentistit.

Suplementet me fluor nuk duhen nisur me iniciativë. Dentisti duhet të marrë parasysh moshën e fëmijës, rrezikun për karies dhe ekspozimin e tij nga burime të tjera. Mbrojtja e mirë nuk do të thotë më shumë fluor pa kufi, por sasia e duhur në kohën e duhur.

Pasta me fluor në shtëpi: zakoni që bën diferencën

Aplikimi në klinikë jep mbrojtje të vlefshme, por rutina e përditshme në shtëpi përcakton rezultatin afatgjatë. Dhëmbët duhet të lahen dy herë në ditë me pastë që përmban fluor, nën ndihmën ose mbikëqyrjen e prindit. Fëmijët e vegjël nuk kanë ende aftësinë të pastrojnë mirë të gjitha sipërfaqet, veçanërisht dhëmballët e pasme.

Për fëmijët nën tre vjeç përdoret një sasi shumë e vogël paste, sa një kokërr orizi. Nga mosha tre deri në gjashtë vjeç, zakonisht përdoret sasia sa një kokërr bizeleje. Fëmija duhet të mësojë ta pështyjë pastën, por nuk duhet pritur që ta bëjë në mënyrë të përsosur për të filluar larjen e rregullt. Prindi mbetet përgjegjës për sasinë e pastës dhe për pastrimin e plotë.

Pas larjes, nuk ka nevojë për shpëlarje të bollshme me ujë, sepse kjo mund të largojë fluorin nga dhëmbët. Pështyrja e tepërt është e mjaftueshme për fëmijët që dinë ta bëjnë. Nëse fëmija e gëlltit vazhdimisht pastën, përdorni sasinë e rekomanduar dhe ruajeni tubin jashtë mundësisë së tij.

Zakone që e ulin efektin e fluorit

Fluori punon më mirë kur nuk i kërkohet të kompensojë zakone që dëmtojnë dhëmbët gjatë gjithë ditës. Pirja e shpeshtë e lëngjeve me sheqer, çaji i ëmbëlsuar, biskotat e përsëritura mes vakteve dhe biberoni para gjumit me qumësht ose lëng krijojnë ekspozim të vazhdueshëm ndaj acideve. Nuk është vetëm sasia e sheqerit që ka rëndësi, por sa shpesh dhëmbët ekspozohen ndaj tij.

Uji është zgjedhja më e mirë ndërmjet vakteve. Ëmbëlsirat mund të konsumohen më mirë gjatë një vakti sesa pak nga pak gjatë ditës. Larja e mbrëmjes është veçanërisht e rëndësishme, sepse gjatë gjumit prodhimi i pështymës ulet dhe dhëmbët kanë më pak mbrojtje natyrale.

Kontrolli i hershëm krijon siguri

Vizita e parë te dentisti rekomandohet kur del dhëmbi i parë ose brenda vitit të parë të jetës. Kjo vizitë nuk ka për qëllim vetëm të gjejë probleme. Ajo i jep prindit përgjigje për ushqyerjen, biberonin, larjen, përdorimin e pastës dhe nevojën për fluor, ndërsa fëmijës i krijon një përvojë të qetë me ambientin dentar.

Në DentAurum, kujdesi pediatrik fillon me komunikim të thjeshtë dhe me vlerësim individual, jo me trajtim të panevojshëm. Fëmija njihet gradualisht me karrigen, instrumentet dhe ekipin, ndërsa prindi merr një plan të kuptueshëm për parandalimin. Kur një fëmijë ndihet i dëgjuar dhe i sigurt, kontrollet e ardhshme bëhen shumë më të lehta.

Nëse vini re njolla të bardha, njolla kafe, erë të vazhdueshme nga goja, ndjeshmëri gjatë ngrënies ose ankesa për dhimbje, mos prisni derisa problemi të bëhet urgjent. Një kontroll i thjeshtë mund të tregojë nëse fluori është zgjedhja e duhur dhe t’ju ndihmojë ta ruani buzëqeshjen e fëmijës të shëndetshme, pa stres dhe pa trajtime më të ndërlikuara më vonë.